Vakantie 'ervaringen'....

Voor mij is vakantie vaak ook een tijd om informatie te verzamelen en rond te kijken voor een grote nieuwe aanschaf, zoals bv. een tv of een auto. Zo ook deze vakantie. Als adviseur kijk ik natuurlijk nieuwsgierig naar de manier hoe anderen adviseren. Daarbij vind ik het exra interessant om te zien hoe dit in andere branches gaat.

Nu, om meteen maar aan te geven hoe mijn ervaringen zijn: 'bagger'. Ik ben erg teleurgesteld in het 'niveau' van advisering in de verkoopbranche.

Allereerst lijkt het erop dat je als klant vaak beter geïnformeerd bent (je hebt op internet al rond gekeken naar mogelijkheden en modellen). Een verkoper met 'verstand van zaken' is moeilijk te vinden. Bij 'oude' (vaak plaatselijke) speciaalzaken voor bv. multimedia vind je vaak nog wel zeer goed geïnformeerde verkoper, maar dat zie je dan ook terug in de prijs. En die prijs willen we er niet voor betalen (alleen 'oude' dames en heren die prijs stellen op service en een tv die thuis wordt geplaatst en geïnstalleerd), want op internet hebben we ook gezien dat die tv veel goedkoper verkregen kan worden....

Verder leverde deze ervaringen ook veel frustraties op van niet nagekomen afspraken ('ja, u krijgt morgen de offerte toegestuurd' , 'ik bel u morgen terug om het door te geven', 'als u uw mailadres geeft, zoek ik het op en krijgt u het antwoord via de mail'. Niet dus. Je mag er zelf achterheen bellen, mailen etc...

Dan de luisterhouding van de verkoper/adviseur: knudde! Ik krijg allerlei gegevens te horen waar ik helemaal niet in geïnteresseerd ben. Er wordt over het algemeen keurig begonnen met een vraag: 'welke auto had u in gedachten?', vervolgens wordt er alleen maar informatie gegeven en niets meer aan mij gevraagd. Ik voel me niet als klant behandeld. Zelfs een kopje koffie kan er niet van af....(en dat soort dingen gaan dan ook extra zwaar tellen).

Hebben deze ervaringen nu ook betekenis voor ons vak?

Ik denk het wel:

- beginnen wij (en blijven wij) vragen stellen om echt te horen en te weten wat de klant wil en daarop in te spelen?

- hebben wij aandacht voor de klant? (kopje koffie, een 'cadeautje'...)
- hoe is het met onze expertise? weten wij meer dan de klant?

- zijn wij betrouwbaar? komen we onze afspraken na?

- staat onze prijs in relatie tot bovenstaande punten? m.a.w. is de klant bereid om 'meer' te betalen omdat wij wat exta's bieden? of .....komt de klant elders aan de benodigde info en koopt de dienst dan zo goedkoop mogelijk in, omdat de klant zelf al weet wat er nodig is?????

Tijd voor een nieuwe wind...

Ik las vandaag twee artikelen die me triggerden.

Het eerste artikel heeft als titel: 'Kunnen we deze hoogleraar minister maken' en staat in het blad Schooljournaal van de Onderwijsbonden CNV. Het blad gaat naar duizenden leden van deze bond en wordt goed gelezen. In een vorig nummer heeft een interview gestaan met prof. dr. Anna Bosman. Zij zei in dat interview: 'Verplichte handelingsplannen? Zonde van de tijd!'. Op die uitspraak (en andere uitspraken) kwamen heel veel (vooral instemmende) reacties. Vandaar dat deze hoogleraar door de lezers van dit blad 'genomineerd' wordt als nieuwe onderwijsminister. Wat opvalt, is de grote hoeveelheid reacties. Alsof een ballon is lekt geprikt: allemaal leerkrachten die 'opeens' losbarsten: 'Geweldig. eindelijk iemand die echt verstand van zaken heeft'... De Onderwijsbond CNV heeft besloten op deze 'golf' mee te bewegen en 'steunt de oproep tot burgerlijke ongehoorzaamheid' om geen handelingsplannen meer te maken. Wat is er allemaal aan de hand in onderwijsland??

Het andere artikel staat in het blad Onderwijsinnovatie, is geschreven door Rob Martens (ook hoogleraar) en gaat over 'De coöperatieve onderwijsvernieuwing'. Rob Martens vraagt zich af hoe het komt dat onderwijsonderzoek zo weinig impact heeft op onderwijsbeleid. Volgens hem worden onderwijsprofessionals gedwongen om in een keurslijf te werken waar afrekenmechanismen en korte termijn scores de boventoon voeren. Zijn credo: stop met afrekenen en toetsen, zet onderwijsprofessionalis bij elkaar en laat ze de juiste dingen doen met een goede ondersteuning.

Rob Martens heeft in zijn aritkel een prachtig fragment over daling op de rankings van onderwijsvergelijkingen en de noodzaak om meer nadruk op taal en rekenen te leggen en opbrengstgericht te werken. Alleen gaat de tekst niet over Nederland, maar over de VS en dateert het citaat van tien jaar geleden. Het is uit een boek van Diane Ravitch, destijds adviseur van Bush en één van de grondleggers van 'No child left behind.'. Zij heeft inmiddels een ander boek geschreven waarin zij terugkomt op haar aanbevelingen van toen en aantoont dat afrekenen op toetsscores niet werkt in het onderwijs! Lees: 'The death and life of the great American School system. How testing and choice are undermining education.' 2010 Perseus Books Group.

Gaan deze artikelen over heel verschillende zaken?

Nee, ik denk het niet.

Beide artikelen laten zien dat onderwijsprofessionals het zat zijn om 'gekoeieneerd' te worden en regels opgedrongen te krijgen.

Wij willen de passie terug in ons vak en zelf mee bepalen hoe wij ons werk doen. Laten we niet tien jaar wachten (zoals in de VS) voor we hier werk van gaan maken.

Aan de slag!

Passend Onderwijs: een andere invalshoek?

Vorige week mocht ik op een havo/vwo school een conferentie over Passend Onderwijs voorzitten. Een bijzondere bijeenkomst met de Raad van Toezicht, de MR (ouders/personeel/leerlingen), OR, het MT en de zorgcoördinatoren. Interessante discussies, mooi om te zien hoe verschillende geledingen in gesprek met elkaar veel 'boven tafel' kunnen krijgen. Na afloop praatte ik nog even na met de rector. We spraken over de docenten die absoluut geen mogelijkheden zagen om leerlingen met adhd en add in de klas te begeleiden. Ook de rector meende dat deze leerlingen het beste af zijn in het VSO. Mijn vragen over mogelijkheden om door beter klassenmanagement, gedifferentieerde instructie en een afgestemde pedagogische aanpak ook deze leerlingen binnen de school te kunnen opvangen, waren aan hem niet besteed. Hij luisterde beleefd, maar het had duidelijk niet zijn interesse. Door een 'zijpaadje' kwamen we via het studiehuis uit bij verschillen tussen jongens en meisjes met betrekking tot leren. Ik vertelde over recent onderzoek (Schoolsucces van jongens en meisjes in het havo/vwo: waarom meisjes het beter doen) en mijn overtuiging dat we met relatief eenvoudige interventies op dit gebied veel kunnen bereiken. Nu was zijn interesse wel gewekt. We spraken over aparte lessen voor wiskunde, over jongens die meer 'wedstrijdjes' willen en veel structuur. Dat de huidige aanpak in het studiehuis vooral bij de manier van leren van meisjes aansluit. En zo kwamen we opnieuw bij 'lastig gedrag': drukke jongens met een korte aandachtsboog en andere interesses dan frans of economie. Maar nu was de rector wel geïnteresseerd in mogelijkheden om 'zijn' docenten hierover te laten nadenken. We sloten ons gesprek af met de afspraak dat ik het onderzoek naar hem zou opsturen. In de auto terug vroeg ik me af of ingaan op/uitgaan van de verschillen tussen jongens en meisjes misschien meer kansen biedt op een gedifferentieerde aanpak in het vo, dan praten over Passend Onderwijs....

Meten is weten?

"Meet wat van waarde is en maak niet van waarde wat makkelijk meetbaar is" (Jozef Kok)

Een nieuw curriculum voor lezen?

Deze week een boeiende publicatie van mijn collega's Laura Punt en Anne-Marieke van Loon gelezen: 'Een nieuw curriculum voor lezen?'.

In het boekje wordt benoemd hoe je aan de slag kunt met de referentieniveaus voor lezen en leerlingen kunt begeleiden naar 1F en 2F.

Een publicatie gebaseerd op praktijkonderzoek, met mooie voorbeelden uit de praktijk en zo geschreven dat je zin krijgt als docent/leerkracht om ermee aan de slag te gaan. Er staan heel concrete stappen aangegeven, zodat het ook mogelijk is om het op te pakken. Goed geschreven, beknopt, helder, zowel voor Basisonderwijs als Voortgezet Onderwijs, heel bruikbaar.

Complimenten collega's! Graag meer.

Als download verkrijgbaar: http://www.kpcgroep.nl/Publicaties/Een-nieuw-curriculum-voor-lezen.aspx of bestellen bij KPC Groep.

Vakantietijd.....leestijd

Heerlijk vakantie. Tijd om te lezen. Eerst de vakliteratuur.

Vandaag een klein boekje gelezen: Alles op zijn tijd - Sienke Goorhuis-Brouwer.

Ondertitel: Het jonge kind in pedagogisch perspectief.

Sieneke Goorhuis-Brouwer is een 'oude bekende' in onderwijsland en heeft al veel publicaties op opvoeding en taalontwikkeling van jonge kinderen op haar naam staan. In dit boek neemt ze stelling tegen de 'tand des tijds', nl. de 'drang tot toetsen' en legt ze helder uit wat jonge kinderen nodig hebben om zich te ontwikkelen.

"In groep 1 en 2 moeten kinderen zelfvertrouwen leren en zich ontwikkelen tot een schoolrijp kind. Een schoolrijp kind is trots op zichzelf, staat concreet in de wereld, kan een logisch opgebouwd en verstaanbaar verhaal vertellen, heeft beheersing over de grove en fijne motoriek, kan de wereld los van zichzelf beschouwen en analyseren, kan aandachtig met een werkje bezig zijn (20 minuten), kan aandachtig luisteren naar instructies, kan zich aan regels houden en kan in een groep functioneren. Dit moeten ze niet al kunnen in groep 1 en 2, maar dit gaan ze er leren. Dit is het drijfvermogen waarop het latere leren zich moet baseren."

Veel leuke en aansprekende voorbeelden verduidelijken haar betoog. Een aanrader voor onderwijsgevenden, beleidsmakers, maar ook voor jonge ouders.

Helder denken

Via googlen op een interessant boek gestuit: 'Helder denken, de routeplanner voor je brein' van Kees Kraaijeveld & Suzanne Weusten (beiden zijn directeuren van de Argumentenfabriek). Boek besteld en inmiddels gelezen. Zeer de moeite waard voor iedereen die zich wel eens afvraagt of de argumentatie in een artikel/krant klopt en zelf helder wil argumenteren. Aanbevolen.

Wie geÍnteresseerd is geraakt moet beslist ook verder kijken wat de Argumentenfabriek te bieden heeft: de argumentenkaarten bv. of een cultuurkaart: