Passend Onderwijs en lessen uit het verleden

Passend Onderwijs is op dit moment één van de belangrijkste onderwerpen waar ik me mee bezig hou. Ik lees veel rapporten, beleidsplannen e.d. en ben veel aanwezig op bijeenkomsten die hierover gaan. Als al die informatie lees en hoor, vraag ik me vaak af wat we met de ervaringen uit het verleden doen. Velen van ons hebben de vorming van de samenwerkingsverbanden wsns en de samenwerkingsverbanden Voortgezet Onderwijs meegemaakt. We hebben tijdens dat proces wijze lessen geleerd. Er is ook heel veel geëvalueerd en onderzoek gedaan. Mijn collega's en ik willen deze lessen uit het verleden graag benutten voor het werken aan de toekomst. Vandaar onze zoektocht naar deze lessen.

Wat zijn de eerste bevindingen?

De minister heeft haar beleidsvoorstellen passend onderwijs begin van dit jaar gepresenteerd. De afgelopen maanden hebben diverse commissies/raden daar een reactie op gegeven. De ECPO (Evaluatiecommissie Passend Onderwijs) heeft naast een algemene reactie op de beleidsvoorstellen ook aan een drietal experts gevraagd om te reflecteren op Passend onderwijs.
Een van de adviezen van deze experts is: kijk veel nadrukkelijker naar de lessen die we uit het verleden kunnen leren en maak gebruik van resultaten van onderzoek.
Wat zijn de lessen die we kunnen trekken uit onderzoeken en de evaluaties van samenwerkingsverbanden WSNS/VO en het traject leerlinggebonden financiering? Welke ( kritische) succesfactoren kunnen we uit onderzoeksrapporten destilleren?

Gemeenschappelijke bevindingen in de documenten

1. Gebrek aan regie en duidelijke sturing: ministerie, raden, ouderraden, vakbonden of lokale niveau. Regie is procesmatig.

2. De implicaties van ‘de lerende aanpak’ (het leren van elkaar: veldinitiatieven en experimenten). Is het niet geworden.

a. Lerende ontwerpstrategie

b. Routinemaige ontwerpstratiegie

c. Intuïtiveve ontwerpstrategie

d. Diagnostische ontwerpstrategie (voor deze: wat is er al wat en kun je er van leren)

3. Onvoldoende gebruik van beschikbare expertise.

4. Teveel behandeld als een ‘technisch dossier’ en geen onderwijskundige aanpak: geïsoleerd benaderd, connecties met samenleving (waaronder ouders) worden ondergewaardeerd én geen koppeling met kwaliteitsdossiers.

Aanbevelingen van experts:

o Passend onderwijs benaderen als maatschappelijk innovatiedossier

o Van ‘groping around’ naar ‘groping along’: ECPO heeft steeds dezelfde conclusies , wel zoeken naar oplossing maar er komt geen leerervaring. Bouw op kennis en ervaringen die er al is.

o Meer innovatie: kwaliteitsimpulsen.

Wordt vervolgd.....