In veel boeken en seminars over leidinggeven ligt het accent op efficiency en op manieren om de effectiviteit van de organisatie te verhogen. Ze gaan echter voorbij aan de mens achter de leidinggevende. Anselm Grün gaat uit van een ander leiderschapsmodel. Dit model is gebaseerd op de 1500 jaar oude Regel van Benedictus. Volgens Benedictus is een leidinggevende iemand die het leven dient en mensen bezielt. Een bezielend leider heeft zorg voor de ziel van anderen. ´Echt leidinggeven houdt in dat je de ziel van mensen aanraakt en vleugels geeft´. Met humaniteit en authenticiteit als centrale waarden, geeft een bezielend leider ruimte aan zijn of haar medewerkers, stelt hij of zij zich dienstbaar op en probeert hij of zij medewerkers in beweging te zetten.
Deze vorm van leidinggeven is er op gericht dat medewerkers zin krijgen om te groeien en zich te ontwikkelen. Deze persoonlijke groei, kan vervolgens weer dienstbaar worden gemaakt aan de organisatie. Om deze groei mogelijk te maken is het van belang dat de medewerkers van een organisatie zichzelf op een eerlijke manier kunnen ontmoeten. Dit geldt echter ook voor de leidinggevenden. Wie verantwoordelijkheid wil dragen, moet eerst aan grondig zelfonderzoek hebben gedaan. Of in de woorden van Anselm Grün: “Wie leiding gaat geven
aan anderen, moet eerst leiding aan zichzelf kunnen geven”.
Deze vorm van leidinggeven is er op gericht dat medewerkers zin krijgen om te groeien en zich te ontwikkelen. Deze persoonlijke groei, kan vervolgens weer dienstbaar worden gemaakt aan de organisatie. Om deze groei mogelijk te maken is het van belang dat de medewerkers van een organisatie zichzelf op een eerlijke manier kunnen ontmoeten. Dit geldt echter ook voor de leidinggevenden. Wie verantwoordelijkheid wil dragen, moet eerst aan grondig zelfonderzoek hebben gedaan. Of in de woorden van Anselm Grün: “Wie leiding gaat geven
aan anderen, moet eerst leiding aan zichzelf kunnen geven”.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten